Kader demişim.
Teslim etmişim kendimi, kaderimin ellerine
Bir müddet sevgi hürmet görmüşüm kaderden
Sonra, hışmına uğramışım kaderin
Dövmüş beni evire, çevire.
Ve!
İsyan etmişim;
Sen’misin isyan eden demiş kaderim
Düşmüşüm daha beterine.

O gün, bu gündür çekerim.
Ne değiştiği var, ne değişeceği var kaderimin.
Kızarım,
Bazen’ de kendime küserim;
İllallah ettim, beni perişan eden şu kaderin yüzünden
Ne kadermiş, bu kardeşim!
Ne canımı alıyor, ne ‘de huzur veriyor bana
İllallah ettiriyor kendisinden.

Değiştiririm diye düşünmüştüm başında
Ne bileyim!
Ne yapsam, değişmezmiş meğerse.
Bile, bile lades olmuşum, oyunda meğerse.
Kötü oyun oynadın bana kader
Kötü;
Hani hile yok diyordun bizde.

Biliyorum, kaderim hiçbir zaman değişmeyecek
Böyle başladı
Böyle de gidecek,
Bakalım bu, nereye kadar sürecek.
Bilmiyorum amma, belki’ de yüzüm, ölümümde gülecek
Onu da, ben göremeyeceğim.

01 Haziran 2015-06-01
Ahmet Yüksel Şanlı er