Ey yürek dergâhımda susarak sakladığım
Lâl olan şu dillerim derdinin ilacıdır
Gökkubbeden izleyip kendimce akladığım
Bilmiyorsun hallerim yuvanın siracıdır

Senden uzakta kalmak kalbe acı veriyor
O resmine baktıkça nasıl içim eriyor
Seçtiğin şu sözcükler bak çarmıha geriyor
Şiir yazmak ah değil aşk etme aracıdır

Gündüzlerde telaş var hayat geçip duruyor
Karanlık yaklaştıkça hasretliğin koyuyor
Her gece daha fazla daha derin vuruyor
Gerçekten bilmez misin bu kimin amacıdır

Yutkunamam boğazda düğüm olup kalansın
Sen tövbemden habersiz günahımı alansın
Elimden bir şey gelmez dost gönlümü çalansın
Aşkımdan emin olman ruhumun miracıdır

Sevdamın hasarını gördüğün ilk kula sor
Bu garip mecburiyet her gün daha fazla kor
Bir söz verdim dönmesi bilsen ne kadar da zor
Yemin bozmak Şebnem’in dininden ihracıdır
beyazmelek