8
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
2346
Okunma
Kararsızlıklarımın kör feneri oldu aşkın
Ne vakit sendelediysem yolumdan sapıp
Tutmanı beklerken sıkıca
İzbe kuytulara kaçtın ellerimi bırakıp
Umutlarımın acımasız kahini oldun
Ben bir ümit çalarken kapıları
‘Boşuna’ dedin bir bir yüzüme kapatıp
Uçacaktim karanlik semani yararak,
Kaçışlarımın kalpsiz gardiyanı oldun
Kurtulacakken gözlerinin kıskacından
Umarsızca esir aldın ta içime bakıp
Ve mağrur bir ezginin katili oldu aşkın
Artık ne şarkılarım var
Ne mızraplarım meftun, kalbinin sazlarında
Suskunluk ısrarla çağırmakta çığırıp
Yakındır terk-i diyar
Son ağıtı da yakıp…
Cevap Yaz