İnan bana zamanla alışıyor insan her şeye
Herşeyden öte sevilenden aldığı darbelere
İnsan yine alışıyor sevmelere ve sevilmelere
Alışamadığımız tek gerçek ise vazgeçmek
Kolay olmayan bir yanılğı sadece
Ben senden bugün vazgeçtim sevgilim
Bugünümde sen vardın ve ben yarında senden vazgeçeceğim
Çünkü; yarın ki yanılgımda sensin!

Sonralara müebbet bir hayatın başrolünü bana verdin
Yönetemediğin oyunun senaryosunu hazırlamayacaksın
Kalbim için yola koyulduğun fethin devam ediyor
Heryer enkaz altında,bütün beddualar üzerine yağıyor
Ateş bile suya kin kusuyor
Bense yıkılışımı seyretmekten başka birşey yapamıyorum
Neden biliyor musun ?
Herkesten iyi biliyorsun aslında ama yinede ben söyleyeyim sana
Sen Vazgeçemediğim yanılgım’sın
Yandığım’sın, korunda alev aldığım’sın
Suyunda hayat bulduğumsun
İntiharlarımın tek sebebisin.!

Her gün intihar içimde ölüm saçıyor etrafıma
Ve ben her gün dirhem dirhem ölüyorum
Kayboluyorum her yerden,uzak kalıyor bana şehirler
Sokak kaldırımları bile öfke dolu bana
Yürüyemiyorum; adımlarım geri gidiyor
Yüreğimse hep bir adım ötemde beni sana çekiyor
Neden’sizlikler ile yaşamayayım’da söyle ne yapayım
Sana olan sevdamı kime anlatıp kimde derman bulayım
Sen söyle gözlerinde huzur bulduğum cennet bahçem.!

Şimdi sensizliğin çıkmazındayken nereye gideyim
Hadi gittim diyelim,gittiğim yerde ne eğleyeyim
Çaresizliğimin adı sensin bunu bilesin
Benimse bilmediğim bir yerdesin
Koybolan kalbimin hayat bulma sebebisin
İşte bu yüzden kıymetlim’sin.!

Emre ÖZKAN