Uzun zamandır çok garip bir haldeyim
Aynalara bakıyorum da yüzüm hep tıraşsız
Farkettim ki benim artık ruhum yorulmuş.
Derlerdi bana hayatı hüzünle yaşayanlar hep böyle olurmuş

Bir zamanlar karanlığa hep kafa tutardım
Korkusuzca gecelerle savaşırdım
Ayı söndürür yıldızları toplardım
Hep bir kavga yüklerdim omzuma
Şimdi öylemiyim artık çok yorgunum ve kimsesiz
Sadece karalanmış defterlerde ismim
Ve tozlu albümlerde siyah beyaz resmim
Ne arayanım var ne de hal hatır soranım
Ben kaç zamandır hep kabuslardayım
Gördüğüm rüyalarımı hayra yoran yok

Yine gurbet türküler düştü yüreğime
Ben bir soğuğun orta yerin de
Mayısın sonunda ocak soğu var tenimde
Dün omuz omuza verdiklerimiz nerede ?
Dün dostum kardeşim dediklerimiz nerede ?
Ben tükendim artık bu kalabalık içinde yalnızlıktan
Bana kimse kızmasın ben ölümü özledim

Bakıyorum kül tablasında yarım söndürülmüş sigaralar
Ve ciğerlerimi parçalayan hep bir öksürük
Odamın duvarları benim içim gibi sararmış
Bu asi yüreğim zaten gamdan kederden kararmış
Sizlerde bilirsininiz toprağa bir tohum düşer fidan olur büyür
Ama insanın yüreğe bir gam düşerse öldürür
Benim kaç zamandır içimde hep bir sıkıntı
Ruhum dersen darma duman olmuş
Bugünlerde dostlar zaten kaybolmuş
Zaten ömrümden bütün mutluluklar çalınmış
Bırakında sadece gök ağlasın
Susan şarkılar şiirler ağlasın
Ben yaşayacak kadar yaşadım nedense ölümü özledim artık..

MURAT KAYA