Bunlar gözlerime bıraktıkların,
bunlar ellerimdeki yaralar.

Kaç!
Sözüme dönmedi özlemim bugün de.
Sahibi kör bir balıkçıda bütün közlerimin.
Şişesi cam kırığı gözlerindeki denizin.
Hangi balık daha şanslıdır?
Ya da hangi alemde şans daha dibe batar?
Bir bilet tut benim için.
İçindeki çocuğa armağan et.

Bunlar ektiğimiz tohumlar.
Bunlar tufandan geriye kalanlar.

Yık!
Bedeli temelinde ödenen bütün sözlerini.
Artık aynı kahramanlar kurtaramayacak esir prensesleri.
Ellerin avucumda kayboluken inecek rapunzel merdivenleri.
Dili kana bulanacak böylelikle mecnunun.
Alimlere söz son deminde düşecek öykülerin.
Ve yas yerini yaza bırakacak gözlerinin gönlüme düşürdüğü bahardan sonra.

Yaz!
Ya hesabını soracak bir çift yâr sözü tüm bu olanların.
Ya da artık duracak bu kıyamet varisi kahır.
Ya çatışacak özlemim bütün ölü ozanların hasretiyle.
Ya da içilecek şişedeki cadıların baldıran zehiri.
Tenine değen tabiat tövbe edinceye dek sürecek.
Satır başları ismini zikredecek kalemimden ağır ağır.
Sonra gözlerim gözlerine değecek.
Gözlerin, gözlerime hükmedecek..

27.11.2014 Bandırma