Ey dostum hor görme aşık halimi
Benim o güzele elim müptela
Hasretiyle geçirsem de ömrümü
Yine de geçemem halim müptela

Yari gördüm gönülcüğüm ayıldı
Bakamadım yüzüm yere eğildi
Benim sevdam bilmem neye sayıldı
Koysalar kantara pulum müptela

Bilmez misin sevda derin yaradır
Ağlatır aşığı derman aratır
Bir kasteyler canı cana ıratır
Arayıp gezerim yolum müptela

Ta Kal-u Bela’dan aşığım yare
Onun’çin düşmüşüm bu derin zara
Yüzünü gördüğüm saymışım kara
Sağım dönüp gitse solum müptela

Can bağladım zülüfünün teline
Ak göğsüne o inceden beline
Hep cüda kalsam da tatlı diline
Söylerim adını dilim müptela

Pervanedir gönül yarin yüzüne
Böyle bir sevdayı koymuş özüne
Varıp gidem yüz süreyim dizine
Bükülmüştür yare belim müptela

Gezdim yar aşkıyla gözlerim yaşlı
Varamam yanına yollarım taşlı
Çok yaktı canımı o kara kaşlı
Benim o ateşe külüm müptela

Ah o yarin salınıp da gidişi
Şu gönlümü böyle serhoş edişi
Saza sordum çözemedim bu işi
Mızrabım yaralı telim müptela

Şu sevdiğim incelerden incedir
Güllerin içinde açmış goncadır
Ağlayıp zahmını çektim buncadır
Yine de çekerim gönlüm müptela

Sanır mısın benim sevdam hevadır
Bilmez misin her derdime devadır
Bilmem ki gönlüme bu mu revadır
Bu benim sevdama ölüm müptela

Aşığın çektiği ah ile zarmış
Varlığın temeli bu kanlı darmış
Ey Emrah yazında ağlamak varmış
Kanlara karışmış selim müptela

‎13 ‎Ağustos ‎2013-Salı