Kimseden habersiz çıkarsın yola,
Ne avrat, ne evlat hatır sormadan!
Felç başlar ayaktan dost girer kola,
Doktorlar, hemşire sorar durmadan.

Sabah beli kırık yılana döndüm,
Bir dost sayesinde sedyeye bindim,
Hasta koğuşunda yatağa indim,
O insan yaşasın hiç dert görmeden.

Şifalı ellerden iğne vuruldu,
Ağrılarım yavaş yavaş duruldu,
Ameliyat için işlem kuruldu,
İnşallah tam olur zarar vermeden.

Doktor bey ölsem de fark etmez ama!
Şifalı elinle çok güzel yama,
Bir daha görmesin vücudum kama,
Umarım son olur kabre varmadan.

Nice hastalar var divane haller,
Sandalyede giden yaralı beller,
Duayla güçlenir şifalı eller,
Mutlu yaşasınlar dertler karmadan.

Kurbanlık koç gibi girdik sıraya,
Ya sağlık ya ölüm bahtı karaya,
Bundan sonra düşmez yolum saraya,
Allah razı olsun doktor yormadan.

Dursunî’yi soran, arayan olmaz;
Dilerim duası cevapsız kalmaz,
Kötülük edenler cenneti bulmaz,
İnşallah gülerim kabre girmeden.

Dursun Yeşil - 2008