O ŞİMDİ KADIN

Su tenekeleri elinde
Mahalle çeşmesinde
Biraz ürkek biraz yılgın
Altında kalmışcasına
Zor çocukluğunun..

Kanlar sızar çatlamış ellerinden
Nasırlar da cabası
Yaşlar boşuna değil akan gözlerinden
Hastalanmış anası
Çaresiz babası
Evde çamaşır bulaşık bekler
Küçük kızın yok ki ablası
Temizlik yemek evin bazlaması
İş üstüne iş ekler
Yok hiç günü haftası

Ot yolar bahçelerden
Yükledi mi sırtına çuvalı
Götürür karanlığı beklemeden
Sakar kız bekler
Sütünü sağdırır tekmelemeden..

Uyanır sabah erken
Kapıyı da süpürüverir okula gitmeden
Başını eğmez hırkasız yalın ayak
Tek umudu tek kurtuluşu
Okuluna giderken

Okudu küçük kız
Okudu hırsla geçti sınıfları bir bir
Lügatında yoktu o kelime
Olmadı ki hiç " başarısız "
O şimdi bir kadın
Okumuş aydın
Yüzlerce çocuğu oldu
İnsandı yavruları yapmadı ayırım
Üşüyen ellere soba
Öksüzlere ana
Yoksullara baba
Ve hala
Gözler buğulu
Gurur duyar çocukluğuyla

Sultan Mahmutluoğlu Taştemel.

07/01/2015