Yâd ellere giden yârin yüzüne,
Bakmak istesem de bakamıyorum.
Irmak olup daim onun izine,
Akmak istesem de akamıyorum.

İntizar söylüyor tatlı dilleri,
Başka bir el tutmuş onun elleri,
Siyah zülüfüne karanfilleri,
Takmak istesem de takamıyorum.

Sökeydim kalbimi hayâl düşüyle,
Döveydim bağrımı sabır taşıyla,
Virane gönlümü aşk ateşiyle,
Yakmak istesem de yakamıyorum.

Duygular çoğalır gelir kaleme,
Son vermektir arzum keder eleme,
Sevgi tohumunu Devr-i Alem’e,
Ekmek istesem de ekemiyorum.

Namertler durmadan oynadı oyun,
İster ehil ister deliden sayın,
Kaderim diyerek her şeye boyun,
Bükmek istesem de bükemiyorum.

Bilmem şu cihanda ben gibi var mı?
Sevmek çok mu günah,ayıp mı,ar mı?
Elimde silahım, namluda mermi,
Sıkmak istesem de sıkamıyorum.

Hisler katılaşmış adeta kaya,
Güzelim gençliği verdi vay vaya,
Metin-iyim dertlerimi ortaya,
Dökmek istesem de dökemiyorum.



Şükrü Metin