Yunus kızı çok sevmiş,Ayşe’yi alacakmış.
Ailesi vermezse, alıp ta kaçacakmış.
Ayşe’nin de gönlü var, baba Kazım kocamış

Karşı köydeki topal Hasan’nın oğlu Musa
Topladı aşireti, karar verdi kör İsa
Sonuçta karar çıktı, kız isterler Yunus’a

Önce olmaz dese de, kabul der baba Kazım
Ayşe’yi veririm de, oğluma da kız lazım
Kör İsa gülümsemiş - Buna yok itirazım

Olura karar verip, verdiler Nazlı kızı
Nazlı buruk ve yaslı,yüreğinde kor,sızı
Hayalleri bitmiştir,gökte söner yıldızı

Yunus,Ayşe bahtiyar,yarınları umutlu
Her anları gülistan,ikisi de çok mutlu
Gelen ediyor tebrik, nişanları da kutlu

Nazlı Ramo’ yu sevmez, bakar durur yüzüğe
Gözyaşları dökülür, kolunda bileziğe
İsyan edesi gelir, kötü talihsizliğe

Hasat mevsimi geldi, ayrılır sap samanı
Hazırlıklar tamamdır,çattı düğün zamanı
Ramo’da anlayış yok, ne dini,ne imanı

İki köy ortasında,düğün dernek kuruldu
Millet halay çekerken, çifte davul vuruldu
Ne Nazlı çözüm buldu ne gözyaşı kurudu

Nazlı çiçek gibisin,verdiler bir berduşa
Mevla’m seni biliyor, kendini üzme boşa
Kendine kıyamazsın, işler sürer yokuşa

Nazlı kendine kıydı, ne yapsın ki berdeli
O artık yaşamıyor,bu muydu ki bedeli?
Yunus Ayşe’yi sevdi, Nazlı’yla oldu deli.