Ürkek bir güvercin vardı,güvercinlerin arasında
Diğerleri de güvercin ve alışkın gelen gidene
Cami avlusunun,biraz uzağından bakakaldım
Bir süre izledim de çözemedim; geç olmuştu geçtim

Bilmem ne kadar zaman aktı; su değildi akan zaman
Bir pazar sabahı,biraz geç kalktım sıcak yatağımdan
Her zamanki gibi,rahmetli babama ’Fatiha’ sundum
Kardeşim sordu,kahve hazırlayayım mı,ağabeyim? !

Yudumlarken Türk kahvemi; pencerenin hemen yanında
Çok yakın olan ışık tellerinin üzeri,çok doldu
Gayri ihtiyari irkildim; birden aklıma o geldi
O dediğim,cami avlusundaki ürkek o güvercin

Kahvaltı ettim,aceleden olsa,boğazımda düğüm
Su içtim rahatladım ve tekrar cami avlusundaydım
Bir avuç,iki avuç buğday derken,,o yoktu nedendir
Buğdaycıya sordum; o ürkek beyazlıyı ürkerekten

Meğer,adam da onu izlemiş günlercesi,usanmadan
Onu yakalamış ve evine götürmüş,kafeslemiş
Ayrıldım ve yanılmıyorsam,bir aya yakın zaman geçti
Tekrar ve heyecanla,gittim hemencene onu sordum

Masal gibi bir anlatımdı; dinledim ve şaştım kaldım
Şaşmamak zaten zordu; sonra şaşırıp kalacaksınız
Yaralanan ürkek,evde bir güzel bakılmış misafirmiş
Yarasına biraz tuz basmış adam,beyazlı tutuşmuş

Sonra,adam biraz alkol içirmiş,zorla güvercine
Bir güzel karnını okşamış; okşadıkça,yemi vermiş
Arasıra,ürkek kafasına vurmuş tekrar tekrar
Son ziyafetinde,adamın ellerini gagalamış

Canı yanan adam,nankör diye salmış ürkek beyazı
Tekrar gittim ve onu sordum; oraya gelmemiş ürkek
Üzülerek ayrıldım; sonra,bir ara tekrardan sordum
Şaşırıp kaldım; o nankör ürkek,kafeslendiği evde

’Sağlığına Kavuştuğu O Evde Çokça Mutlu Şimdi! ..’ ve ’Gerçekten Nakör mü, O Beyaz Güvercin? ..’