![]() ADINI,SEN KOY
Konuşamayız içimizdekileri...susarız.
Anlatamayız kırgınlıklarımızı, Ne de,öfkelerimizi. Hep,içimizde kalır isyanlarımız. Hayallerimiz,içimizde hep saklı kalır. Bilinmez bir boşluk doğar etrafımızda, Nedir bu ?..adını sen koy ! Bazen bize,biz olduğumuzu hatırlatandır, Bazen de,bize kendimizi unutturandır. Bizde,bir nevi körlük de yaratandır. Sancılı umutları,hevesleri doğurtandır, Başka dünyalara götürüp,boyut atlatandır. Kimyamızı,baştan aşağı karıştırandır. Nedir bu ?...adını sen koy ! Ufuklarımızı,çok uzaklarda kılan ! Yarınları meçhul anları yaşatan, Şarkıları daha anlamlı yapan, Renkleri,daha parlak, Yıldızları daha yakın ! Ve daha ışıl ışıl parlatan ! Nedir bu ?...adını sen koy ! Yalnızlıklarda,dalıp gider gözlerimiz. Gül mevsimlerinde sevdalanır, Bağ bozumlarında hüzünleniriz. Güz rüzgarlarında,dalından toprağa düşen, Son yaprak gibi titreriz. Tüylerimiz ürperir,zaman zaman. Nedir bu ?...adını sen koy ! Hayata,şafak sökerken bakarız, Ya da,Güneş batarken uzun uzun. Bir coşkun akan ırmak gibi, Yüreğimizdedir vazgeçilmez sevgi. Dilimiz hep sevginin dilleri, Kucağımızda,gonca gonca sevda gülleri. Bilemedim ben nedir,garibin halleri. Tutku mu ? Aşk’mı ? sevda mı ? Nedir bu ?...adını sen koy ! Tuğal KÖSEMEN |
Hayata,şafak sökerken bakarız,
Ya da,Güneş batarken uzun uzun.
Bir coşkun akan ırmak gibi,
Yüreğimizdedir vazgeçilmez sevgi.
Dilimiz hep sevginin dilleri,
Kucağımızda,gonca gonca sevda gülleri.
Bilemedim ben nedir,garibin halleri.
Tutku mu ? Aşk’mı ? sevda mı ?
Nedir bu ?...adını sen koy !