Buzulla kaplanan en son kışımda
Güneşi görmeden açtı gözlerin
Yorgun ve çaresiz her bakışımda
Karanlığıma nur saçtı gözlerin

Kalbimi yakarak gönlüme aktı
İki kor parçası nasıl sıcaktı
Sanki fırsat bulsa konuşacaktı
Sevgiye ne kadar açtı gözlerin

Donan yüreğimde hasret ezeli
Nasıl da harlandı aşkı sezeli
Gönlümü sel bastı dünya güzeli
Başıma hoş bir dert açtı gözlerin

Evin barkın zindan olduğu anda
Dört bir yanın düşman dolduğu anda
Sabrın isyanla son bulduğu anda
Cennet kapıları açtı gözlerin

En güzel armağan âhir yaşımda
Ruhumda bir elmas inci yaşımda
Ateşli dumanlı karlı başımda
Pırlanta bezeli taçtı gözlerin

Kudret kalemiyle çizilmiş nâsa
Görünce esaret değişmez yasa
Firavun’a Musa Musa’ya asa
Sanki Nasrani’ye haçtı gözlerin

Nasıl bir bilmece nasıl bir bela
Güneşte yemyeşil gölgede ela
Gidince verildi ruhuma sela
Neden uzaklara kaçtı gözlerin

Onur BİLGE