Uzun
çok uzun bir aradan sonra
"merhaba" yeniden
merhaba dedim mısralara.
Şimdi anlıyorum ki
devasa bir doğumun
o’na ve yaşama
sonsuz
ve tekrar sevdalanışın,
salise’nin kendi diliminin
ve atomun çekirdeğinin
(bilmem kaç milyonda bir)
küçücük bir kırıntısı kadarmış
bu akamet halim.
Ona bir başka sevdalı
vurğun
ve yanğınım.
Bana;
《Bende o’na halen aşığım. Yıllardır göremedim, haber alamadım. Çok seviyor, özlüyorum. Sen daha şanslısın. Görüyor, konuşabiliyorsun......》vs.vs.
diyor......!
Ahhhh sevgilim ah
sen
bana
yaşama ve hayata dair
bir gerçeğim
ve açlığımsın.
İçgüdüsel
bilimsel
biyolojik
sosyal, siyasal, mizahi, dramatik
en sevdiğim aşım en duru suyum
《görmek, konuşmak》
ne kadar az ne kadar az
ne kadar zavallı bir doyum.
İlk sayfası, ilk harfi, ilk virgül ve noktasından
son sayfası ve son nefesime
hayata dair gerçek bir romandır sevgi.
Sevgi emek, insanlık ve dürüstlük ise
ilgi ve paylaşmaksa;
İlgisiz ve uzak bir hayal gibi
acılar girdabında boğulmayalım,
bana ve kendine bir fırsat tanı
yalnız ve yalnız
sen durdurursun
yüreğimden akan bu gizli kanı.
Seni seviyorum be!
Gel artık
bu aşkı tanı..

10:06:1998