Bir yağmur damlasında, bir volkan nefesinde
Muradını arayan o bi’çare kul benim
Ve garip bir şiirin, henüz arefesinde
Hadi gel bu sırrıma biraz ortak ol benim

Cahil görünsem bile, sanma ki boş biriyim
Bazı çok zalim olur, bazı çok hoş biriyim
Ne ayık gezdiğim var, ne de sarhoş biriyim
Ne bir dua et bana, ne ahımı al benim

Ne gittiğim bir yer var, ne dönecek bir yerim
Namertlere buğz eden, haspalaşmış bir erim
Ne Rahmet’te gözüm var, ne de yanmak isterim
Cennetle cehennemin arasında tül benim

İsyanın poh pohçusu, tevekkülün diliyim
İlmin deryalarında, imanın sefiliyim
Bazen çok aklı selim, bazen tam bir deliyim
Ne kapına davet et, ne kapımı çal benim

Hercai bülbüllere, Gülistan’ı dar eden
Kurumuş toprakları, şah’ı Lâlezar eden
Letafette isyanı, yokta şükrü var eden
O yegâne menzili meçhul olan yol benim

On sekiz bin alemde, yanacak tek çöpüm yok
Bir yere sığmasam da, zerre kadar çapım yok
Çaldığım hiçbir kapı, çalınacak kapım yok
Hadi gel de adımı benden önce bul benim


Faruk Atli.