Uhuvvet nazarıyla alsam elime muhabbet ipliğini
Kapansın diyerek
Diksem gözlerimle kanayan yaralarını
Perişan olsa da sine kan revan ahvaliyle
Yine zinde
Yeni açan bir newroz çiçeği
Yani eskisi gibi
Oluverir misin ?


Ufukları matemli ufuklarında
Esir hayallerimi salıverir misin ?
Bi düşün !
Hep ben yittim varlığın için
Ben de dirileyim diye
Ölümünü, ölümüne
Feda eder misin ?
Çok şey mi istedim dersin ?
Küllerimden doğacağım belki
Hani acımadan savurduğun
Yine dirilir deyip kaç kez yaktığın
Filizleniyorum bak
Belli ki yine bihabersin


Vazgeç şu manasız inadından
Köklerime su ellerinle gelsin
Cemreler kapımda
Görüyor musun ?
Eskisi gibi değilim
Küsemeyecek kadar yorgunum
Kesilmek üzere naçar nefesim
Bilmem hâlâ neyin derdindesin
Kardeşliğim, de !
Zaten kardeşiz de !
Yaralarımın izi silinsin

Ya uzatırsın elini, kanlı nehrin hırçın suları dinmişken
Bu girdaptan beni de çekersin
Ya da sular yükselir
Muhabbet boğulur
Ben müebbet kaybolurum
Hayallerim son bulur, umutlarım çöl olur

Sen !
Sen de hırsına mağlup olursun
Meçhule esir olup
Zulümata meyledersin
Kelâmım tükendi gayrı
Ne dersin ...

(Bu topraklarda yiten canlara vefa, zinde olanlara yeni bir sayfa açmak adına…)