dost acı söyler acıtsa da içini
söyledikleri hep kulak ardı edilir nedensiz
iyi gününde yanında olanlar
düşmeye gör tanımaz seni

hani yağmur yağar boşanırcasına
gök delinir sanki
şemsiye olmaz ya yanında
ıslanır üstün başın sırılsıklam olur
ayak izlerin kalır sadece
tıpkı yüreğimde bıraktığın iz gibi
depreşir yaram kanar için için
her yağmur yağdığında burkulur içim
bana seni hatırlatır

okyanus mavisi gözlerin gelir aklıma
kaybolurum gözlerinin derinliklerinde
canlanır mazi yeniden
gözyaşlarımı tutamam süzülür yanaklarıma

az mı yürüdük seninle sevda yollarında
dizlerimizde derman kalmaya dek
yüreğimizin götürdüğü yere gidiyorduk
engelleri aşarak bir bir

aşk yeminleri ediyorduk bakarken gözlerimize
ay şahit yıldızlar tanık sevgimize
mutluluğumuzu perçinliyorduk yüreğimizde
gözyaşları döküyorduk ikimiz de
elinin tersiyle silerken gözyaşlarımı
seni çok seviyorum diyordun ağlayarak
ben de seni diyordum kulağına fısıldayarak

esti bir rüzgar ayırdı bizi
ne arkadaşlık ne de dostluk kaldı
iyi günde var olanlar
kayboldular birer birer
yağmur da dindi
silindi izleri
artık sen bensiz ben sensiz
ikimiz de yağmurda şemsiyesiz
ne yazık ki bitti sevgimiz ...


Refik
08 . 03 . 2015
İstanbul