Papatya...
Temizlik, saflık simgesi.
Kolye, küpe, halhal...
Fal aleti.
Bu kısacık şiirdeki benzetme güzel olmuş.
Çok severim o çiçeği.
İşte isbatı:

PAPATYADAN DÜNYA

Sarı beyaz bir halı,
Donatılmış mekanlar,
Dağ taş çiçekle kaplı.

Ardahan’dan Muğla’ya
Çiçek çiçek papatya...

Beyazları temizlik,
Sarıları da saflık,
Alın işte gelinlik...

Adana’dan Ordu’ya
Dağlar taşlar papatya...

Yine renk harmanı yaz
Hep gözleri sapsarı,
Kirpikleri bembeyaz.

Ağrı’dan Trakya’ya,
İlmik ilmik papatya...

Aşıklar için bir fal,
Gerdanlar için kolye,
Ayaklar için halhal.

İlmikli birer oya,
Doya doya papatya...

Güzelin saçına taç,
Dünya yüzü eczane
Dertliler için ilaç,

Hüzünlü bir dünyaya,
Zevk kaynağı papatya...


Dünyaya gülen gözler,
Kuytulara gizlenen.
Sevgilileri gözler.

Sakarya veya Konya,
Konuşurlar papatya

Papatyanın sarısı,
Bizleri çağırıyor.
İşte sevgi çağrısı.

Yeryüzü hep papatya,
Seyredin doya doya...

Bayrağın ayyıldızı,
Lekesiz tertemizlik,
Papatyanın beyazı.

Dünyamız hep papatya,
Hiç bitmesin bu rüya...

Gülücükler sapsarı,
Papatyaya bakarken,
Analım sanatkarı.

Dualar hep Mevla’ya
Cennet gülü papatya.

Ekrem ŞAMA
28.04.2004