1
Yorum
2
Beğeni
5,0
Puan
960
Okunma
Küçükken hiç birseyi
kafaya takmazdık
Önceden oyuncağımız kırıldı diye
Üzülür ağlardık
Şimdi ise
en yakın arkadasin Üzdü diye
Keşke kırılan oyuncak olsa
Kalbimiz hiç kırılmasa
Keşke sevdiğimiz kadar
Kıymetimiz bilinse
Herkes diyor ki
Sen büyüdün artık
Sahi büyüyen ben miydim?
Yoksa hayatın bana gösterdikleri mi?
Gün gelir yalnız kalırsın
Kendini kimsesiz hissedersin
En kötüsü de ağlayacak
Kötü gününde yanında olacak
hiç kimsenin Olmadığını farketmek
Aslında tüm bunlar
Hayatın gerçeğidir
Sen kabul etsende etmesende
hep çocuk kalsak keşke
Koşup düştüğümüzde
Anne desek ağlasak
Yada istediğimiz olmayınca
Mızmızlansak
ve yine
Bize kıyamayıp alsalar Istedigimizi
Yada sevdiklerimizi hiç kaybetmesek
5.0
100% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz