ŞAİR ÖLÜR BİN KERE


Beklerken sude yâri hazana düşmüş gece
Bir ayazda ısınmak söyle ne mümkün şair.
Yazarken kara kalem sevdayı hece hece
Ne yazık hiç kalmamış bir izi aşka dair.


Yalnızlık kara baht mı şairin kaleminde?
Yanar korlar içinde sersefil olmuş her öz.
Bazen mutluluk yazar mutsuzluk aleminde
Mısralara savrulur dilden çıkamayan söz.


Nedeni belli değil, olamaz hiç bahtiyâr
Düşlerin ülkesinde kurulur her gün heyet
Teni solmuş gül misal, onbeşlik mi ihtiyar?
Bülbül figandadır hep güle ederken niyet.


Asumandan süzülüp inerken rahmet yere
Kalem aşkı yazarken diller tutuk gönül lal.
Her gün ayrı ıstırap, şair ölür bin kere
Gem vurur sevdasına edemez bir kez ihlal.


Hece hece konuşup serbestle kurar ağı
Şairin derdi büyük dinmez gönül sızısı.
Aşk meyine yıllanır kara üzümün bağı
Zamanla kavgalıdır her gün içer bazısı.


Su bile derman olmaz şairin bağrı yanık
Gökte yıldızlar bile aya olmuş tek tek eş.
Ne acı bir elemdir hem masum hem de sanık
Haram gecelerine doğsun istemez güneş.


Hasreti çalar nağme inler kemanın yayı
’Nasıl geçti habersiz o en güzel yıllarım’
Dökülür yaprak yaprak Eylül hazanın ayı
Ey benim nazlı yârim sensiz her gün ağlarım!


ELİF KESKİN(KARABULUT) ŞİİRLERİN ŞAİRİ...
07.11.2013

’Şiirime nefesiyle can veren Turgay ÇOŞKUN abime teşekkürlerim ile...’

*

UZUNCA BİR ARADAN SONRA GÜZEL DOSTLARI SAYFAMDA GÖRMEK ÇOK GÜZEL... ÇİRKİNLİKLERİN VE KÖTÜ İNSANLARIN BİR DAHA YAMACIMA UĞRAMAMASI DİLEKLERİMLE VE YİNE UMARIM BİR BAŞKASININ HAKKINA TALİP OLMAMIŞIMDIR DİYEREK YORUM BIRAKAN, BIRAKMAYAN HERKESE SELAM VE SAYGIMLA....