Gözlerin ne çok şey anlatıyor bana
bazen özgür bir kırlangıç gibi
bazende yaralı bir güvercin gibi gözlerin
öyle derin öyle dipsiz ki
sonu olmayan bir uçurum gibi
düştükçe düşüyorum lakin korkularım yok
bir yerlerde izbelerde en gizli kalmış
sırların var asma kilitli kapılar ardında
düşüncelerin ulaşılmayan denizler gibi
el değmemiş gezilmemiş koyları kuytuları çok.

Beni benden alıp uzak diyarlara götürüyor gözlerin
bilinmeyene bulunmaya doğru
evrenin her köşesinde senin izin var
karanlığa dokunsam bir çiçeği koklasam
senin yüzün var
dolu dizgin koşuyoruz seninle
dağları yolları aşıyoruz
nefes nefese
öyle zor öyle güç ki yetişmek sana
sende ki bu bitimsiz arzu hevese.

Gözlerin ne çok şey anlatıyor bana
bazen kendini rüzgara teslim etmiş
bir uçurtma gibi gözlerin
bazen de göğe salıncak kurmuş bir yıldız
masum bir çocuk gibi sevecen yalnız.

Şimdi bulutlara bakıyor gözlerin
yağmuru özümser gibi
baharı getiren cemreyi müjdeler gibi
sonra bir sıcaklık hissediyorum gözlerinde
güneşten daha sıcak
eriyor bitiyor kavruluyorum
ürkek bir ceylan gibi yüreğim
gözlerin ah o gözlerin
keskin bir hançer ucu sivri bir ok
vuruyorsun vuruluyorum.
Galiba... Ben sana aşık oluyorum...

İsmail Kurt
24.02.2015