Benden ayrıldığın için mi acaba bu gözyaşlarımın sebebi,
Yoksa alıştığım için mi bu durgun ve malayani duruşumun.
Ve yahut ucu kızdırılmış bir demir parçasının, aralıklarla ama derin, derin sol yanıma sokulup, sırtımdan çıkması mı her yerimin susuz kalmış gibi hissetmesi?
Ayrılık çok acı diyorlar, neye göre, kime göre?
Belki tek tarifi ,mutluluk gibi göreceli olmasıdır.
Neresinden bakarsan bak ayrılık ama.
Ben böyle hissediyorum ve her yere ağlamaklı bakıyorum.
Giden sanki bir insan değil, ama ne var ki giden bir insan.
Ellerimle tutup, gözlerimle gördüğüm bu kadar somut bir acı, bu kadar zor olmamalı.
O zaman neden bedenimi küçük parçalar halinde kesip, önüme koyup bana seyrettiriyorlar,
Yani benim hissettiğim buysa, peki ya ayrılığın acısı?


Ünal
19.02.2015