Dünyaya yeniden tekrar doğarsam,
Büyük küçük, hatır saymayacağım.
Gücüm yettiğini sıkıp boğarsam
Yarı canlı salıp koymayacağım.

Seyirci oldular dünkü köleler,
Günde değişiyor meşhur hileler,
Lafa geldiğinde narin laleler.
Kimseye boynumu eğmeyeceğim.

Kuduz etmiş sıcak yediği yallar,
Çıkmaz sokak tarif ettiği yollar,
Eşinin yanında yatıyor dullar,
Taşarsam bendime sığmayacağım.

Arkalı köpekler kurdu kovuyor,
Arkasız ürenler yara ovuyor,
Çoğunluk hırsızı sevip övüyor,
Hale gülüyorum doymayacağım.

Paslar anlaşmalı atılır olmuş,
Aslan makamları kediyle dolmuş,
Anasız garibin hayali solmuş,
Zalime kızıp da kıymayacağım.

Düşene son tekme yakın dostundan,
İnsanlar tanınmaz olmuş postundan,
Dünya yürünmüyor kaygan pistinden,
Gördüğüm her pistte kaymayacağım.

Çıkardığı küçük; reklâmı büyük,
Şekilde insandır(!) aslında höyük,
Dursunî yasıldı omuzun da yük,
Ne desem nafile değmeyeceğim.

Dursun Yeşil –2008