Annem
Sen gideli beri
Şimdi ne o türküler kaldı artık
Nede o kınalı ellerinin deydiği
Fesleğen kokuları
Buram buram anne tadında


Nasılda özledim seni
Be annem
Yoksulluğunu yapraklarına sakladığın
Fesleğenlerini akşam sefalarını
Ebegömeçlerini
Yani hep sen kokan çiçeklerini

Göz nuru
Dantelli örtülerini
Başımı dizine yasladığım
Sandıktan bozma alaturka sekiyi
Ve yüzüme gözüme bulaştırdığım
Salçalı ekmeklerini
çocukluğumu gençliğimi
Ve seni

Yemeniler içinde
Beni dualarla büyütmelerini
Sükretmelerini unutmadan
Ve cahilliğinden
Yoksulluğundan
Utanmadan bıkmadan
Bir gün bile
Gün yüzü görmeden
Her şeyinle pırıl pırıldın
Ve tertemizdi nur yüzün
O mübarek yüreğin
Sen benim nehirlerimde
Hep orkide beyazında
Hergün yüzümü senle yıkadığım
Deryalarımdın


İnsan sonradan anlıyormuş
Yitirdiklerinin kıymetini
Dönüşü olmayan gidenlerin
Ebedi adreslerdeki
Eksikliğini
Dünyanın tüm zenginliklerinde
Bir annenin eksikliğini
İnsan hiç atamıyor içinden
Nedense


Ahh Annem
Artık kimse sen gibi başımı okşamıyor
Ve kimse sen gibi bakmıyor orkide gözlerinle
Şimdi kıyamadığına eller
Nasılda kıyıyor bir bilsen
Annem
Ve nasılda un ufak ediyorlar yüreğimi
Daha büyümeyi bile
Beceremeden


Bekle annem bekle beni
Bir gün
Bir gün mutlaka
O kınalı ellerini
Öpmeye geleceğim
Sen kokan ebegömeçleri
Ve akşam sefalarının
Kokularınıda yanımda getireceğim
Avuçlarımla toplaya toplaya
Zaten bu ayrılık
İkimizede çok uzun geldi
Annem annem

Ayhan’ca Cümleler
AYHAN AKDENİZ