8
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
1247
Okunma

kuru sıkı bir gün daha indi akşamın kucağına
dağların süslediği aklıkların gölgesi
yorucu bir sızı bırakmıştı gönlüne
özlediği dünlerin içinden birini çekip çıkardı
yaralarına merhem olsun diye
sürdü gözleriyle ufkun sırtına
bir ses bağışlanmışlığı belli bir ses
akıyordu işte gözlerinden
hırkasına bürlenir gibi sarıldı
sokağın en körpe adıydı yüzü
annesinin iliklediği gömleğiyle
ve babasını sırtına koydu eliyle
vardı hala hayatın yamacında
ah ölüm
neden aklının yetmeyeceği kadar vardı
bir hamlede en katı gücüyle
çekip almıştı
olan her neşesini
şimdi yolların iklimini taşıyacaktı
özlemi yol arkadaşı olacak
ve o asi bir solukla cevap verecekti
"evet ben bir sokak çocuğuyum
ve hepinizden daha çok masumum"
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.