Kara kışın tam orta yerindeyim
Duygularım çığ altında
Yüreğimi sorma ritmi bozuk bu aralarda
Buğulu camdan dışarı baktıkça
Yer flu gök flu görünüyor bana
Yüreğim hep mi acıyacak
Yarım benden uzakta yaşadıkça

Buğulu camlar sessizliğimi kapatıp
Hapsediyor senin olmadığın zamanlarda
Yalnızlığa isyanım duyulmuyor
Çığlık çığlığa kalıyorum odanın orta yerinde
Belkide sen hiç duymayacaksın
Haberdar olmayacaksın bu halimden
Kendi kendimle ne zamana kadar
Savaşacağım
Ne zamana kadar sensiz kalacağım
Dört duvar içinde

Karakis terk edip ne zaman giderki benden
Buğulu camlarımdan güneş
Girecekmi yüreğimden içeri
Yarımın yolları açılıp bahardan önce gelecekmi ki geri?
Rüzgar ılık ılık dokunacak mı tenime
Ben çaresiz ve bitap yüreğimle
Yolunu hepmi bekleyeceğim buğulu camın önünde

Bayramım olacak
Kalan ömrümün merdiveninden
Yeşil baharım bir adım atacak
Yüzünü görüp nefesini nefesimde hissettikçe
Mutluluğu yudumlayacağım sıcak çayın deminde


Yalçın BİRİCİK


30/01/2015