duygularımı kelimelere doldurmak istiyorum
hüzün kelimesi hüznümün tek damlasını bile almıyor.
öfke öfkemin zerresini yansıtmıyor
duygularımı kelimelere doldurmak istiyorum olmuyor.

kelimenin ötesinde bir dil gerekli
öyle bir dil ki hissettirmeli hissettiklerimi
şiir dili de yıprandı, parçalandı, eskidi
metaforların son kullanma tarihi geçti

hep aynı sözcüklerle anlatılıyor hüzün
ayrılık aynı metaforlarda buluyor anlamını
sevgili aynı tasvirlerle tasvir ediliyor
aşk hep aynı tonda çalınan şarkı gibi

sembolistler bile kullana kullana aynı sembolleri
eskittiler giyile giyile renk değiştiren elbiseler gibi
duygular akıp gitti şiirlerin içinden farketmedi kimse
sade semboller, teşbihler, kelimeler kaldı elimizde

Hüzne bir kalıp, sevince bir kalıp,ayrılığa bir kalıp
Aşka bambaşka bir kalıp, mahvettik hepsini somutlaştırıp
Saçın şeklinden gözyaşına kadar bir kalıp
Kendimizi şair sandık, buna da inandık
Hazırgiyim tarzında hazır şiirler yazıp.

DURAN ATİK.