3
Yorum
7
Beğeni
5,0
Puan
2021
Okunma
Öyle bir huzurdun sen,
Neşeydin çocuk,
Elma şekerlerinin parlaklığına kanacak kadar masum,
Üstündeki çamura aldırmayacak kadarda emindin kendinden,
Akşam ezanlarının gecenin habercisi gibi,
annelerin sofralarına çağırdıkları bereketiydin sen,
Ne oldu da astın yüzünü,
Kim vurdu da döktün hüznünü,
Resimlerindeki siyah giyenlerde kim,
İki dağ arasındaki güneşini kimler batırdı,
Ne çabuk büyüdün sen çocuk,
Ne zaman durdu top ardında koşuşturmaların,
Denizi seyredip de boğazını düğümleyecek dertlere ne zaman düştün,
Hasrettin sen,
Geçmişimizi hatırlatıp bizi de beraberinde büyüten,
Şimdi kime hasretsin sen,
Ellerini semaya açıp dua ettiğinde geri çevrilmeyendin sen,
Sen çocuk,
Bizler büyüdük demi kurtulduk.
5.0
100% (8)
Şiirin sahibi
Şiirin sahibi
Cevap Yaz