Vakit dar ...
yaralı kuş akrebin sırtında
akrep, yaralı kuşun ...
yetişemiyecek menzile
göç yollarından geçerken vurulmuş
gönlü bulutlarda kalmış, oysa
bedeni yerlere savrulmuş
- lakin, en çok seni özlüyor -

tam da tüm hırslarımdan kurtuldum, derken
fark ettim ki
içimdekini de tüketmişim ben
artık, boşlukta zaman geçiriyorum
belki yağmur yağar diye
hatta belki, türküler söylenir yine ...

yaralı kuşu akrep soktu
kırlangıçlar kanatlarıyla selam durdular
duacı ona, kırklar ve adını bilmediği kuşlar,
- adını bilmediği çiçekler, mezarı oldu -

belki türküler yakılır
ateşler yakılır
şenlikler yapılır
hayat yük olmaktan çıkar, omuzlarıma
olmuyor, böyle yaşamak, olmuyor ...
"akmak lazım bulanmadan, donmadan"
ulu sultan böyle diyor

bilir misin yavru kuşların sonu nasıldır ?
ne vakit hayallere uçmaya kalksalar
kırıyor kanatlarını zaman.
yaralı kuş, çaresiz düşüyor
sonra vuruyor sırtından
akrep ve yelkovan !
zaman çeciyor cancağızım, zaman
geç artık ölüm korkusundan, uyan
- insanca yaşayamamak, asıl endişe olan ! -