hani bazen tarif edemezsin

birden sol tarafın engin bir deniz gibi kabarır durur



bakışın alakasız bir noktaya sabitlenir...

bazen duvardaki bir çatlak

bazen odadaki halının deseni...



kalbinin atışını duyabilecek kadar derin bir sessizlik

sonrasında sessizliği bozan



bazen bir çıtırtı

bazen üst komşunun ayak gürültüsü

aniden telefonuna gelen alakasız bir mesaj...




kısa süreli bir şeyler ile meşgul olduktan sonra

işte yine o his...

bilinmez bir kısır döngü...



hani bir şey yapsan kurtulacaksın o histen

ama ne yapacağını bilememe duygusu...


içinden gülmek gelmez ama

ağlayamazsın da...


sonra birden aklına gelir

acaba "o" şuan nerede, ne yapıyor? düşüncesi



onun mutsuz olmasını istemezsin ama

bir başkasıyla mutlu olmasını da istemezsin

kendi içinde kısır döngüyü tamamlayan bir başka çelişki...



benim onu düşündüğüm kadar o da beni düşünüyor mudur?

düşüncenin arasına yeni bir düşünce firar etmesi...



ve yine içinden çıkamayacağın o sıkıntı..

suratında istemsiz bir ekşime

belki biraz umutsuzluk

belki biraz umursamazlık

belki biraz "kadercilik"



içinden geçen sonsuz keşkeler

sonrasında "unutabilirim aslında" ısrarı

alakasız bir eşyada yine onu hatırlaman



sadece ona benzediği için

birbaşka kişiye aşık olduğunu sanma yanılgısı



en nihayetinde yine gerçekleri fark edip

aynı boşluğa düşme...



sürekli birbirini tekrarlayan günler, geceler

hep bir devaju anlamsızlığı



sonrası mı?

kaldığı yerden devam

sonunu bildiğiniz bir filmi tekrar izlemek gibi

yine, yeniden tarif edemediğin o duygu...