" Her şey mubaha varan
Bu denli
bu densiz özgürlük
Med Cezirdir içselinde insanın " İlk şiirin kalbi bu dizelerdi sanırım. Her şey mübah sayılan bir anlayış elbette insanı kendinden, öz benliğinden, kimliğinden götürecek derecede varlığına tehdittir.

Yaşam prensiplerimizle vardır.Bir çizgimiz, bir duruşumuz, bir bakışımız ve ona uygun davranışlarımız zinciri olmalı bütününde.Her şeye evet diyenin her şeyi kabul edenin... yani farkındalıkların farkında olmadan her şeyi doğru kabul eden bir insan her şeye açık bir insandır. Böylesi insanlar dini literatürde belirtilen hiçliği muaf tutarak diyorum basbaya bir basitliğin içinde soluklanır olurlar...


Her zaman ki gibi etkili anlatımıyla düşündüren , sorgulatan, doğrusunun peşinden ayrılmayan bir şiirdi.


Sayın şairimizin ikinci eseri


Göründüğünden çoooooook ama çoook uzun bir şiirdi. İnanılmaz bir güzellik.Hayran kaldım.Açmaya kalksam bu dizeleri sayfalar almaz herhalde.

Şu an da zamanım yok.İnşalla geniş bir vakitte yine geleceğim.Paylaşım için teşekkürler .


Gönülden kutlarım.Selam ve saygılarımla yüreğinize.