Attığımız adımın bile, hesabı varken,
Yürüdükçe, yaşlanıyorduk her gün.
Koştukça yaklaşıyorduk ölüme, düşünmeden.
Allah için ne yaptık ? Bugün ve dün...

Güzel bir hayatı, hayâl ederken,
Dünyalık heveslere, olduk sürgün.
Ölüm kapıdaydı, farkında değilken,
Sonuzluğa gidiyordu, ardından üzüldüğün...

Hayata tutunmak için uğraşırken,
Çalışmadan bağımlısı olduk, tevekkülün.
Nefis diyordu; ibadet için daha erken,
Anlarsın bu imtihanı, öldüğün gün...

Yaş dökülecek elbette, acı çekerken,
Aşk için değil, Allah için ağlasın gözün.
Kimse, yaşama sebebini bilmezken,
Dua olsun, ağzından çıkan her sözün...

Ahireti hatırla, harama el uzatırken,
Yapacaklarının sevabını, günahını düşün.
Allah için yaşa, hayat biterken,
Cehennem çukuru olmasın, düştüğün...

Ölümü çıkarma aklından, insanlar ölürken,
Hep aklına gelsin, öleceğin gün.
Yaptıkların seninle gelir, nereye gidersen,
Yarın yok zaten, sadece dün ve bugün...

Hüseyin Kamaç
#Hkamac