Şiir yazamamak  gibi,  bir endişem hiç olmadı

Anlaşılamamak gibi, bir gerilim yaşadım

Zira üstü kapalı, tencere kapak 
Kokusuyla tahmin edildi
Pişen 

Şimdi biraz aralasam diyorum
Görülse net

Sırtıma yükleniyor karabasan art niyet

Kendimi savunamıyorum
İzahı  ap açık, olsada
Dallar kırık 

Yalnızlık bu

Fakat gözüm de,  canlanıyor yerler

Elimde değil
Birebir herşey

Yalvarıyor biri
Ne olur, gel  diyerek

Herşeyi unutup-
 Sineye çekiliyor onca emek

Nasıl yola çıkmıştım,  diyor yürek

Nasıl- Nasıl

Ne zahmetliydi
O gidiş
Geride,  kalmıştı,  iki büyük ameliyat

 Ne sevgi vardı
Ne  sadakat, kapıda

Tek niyetti, sömürmek

Yine aynıydı yılan
Kara kapkara

Ne varsa elinden alıp
Çekildi kenara

Çekirdek çintip
Geber geber diyerek

Döndün 
Elinde işlemeli asa
Yüreğin kepaze
Yere tükürme ayıp

Aradan geçti zaman

Senle işi bitmeyendi
Yine aradı
Bir sabah

Yalvardı -Yakardı
Ne olur bana bu lazım
Zorunlu değildin
Ama sorumlu hissettin

Çekip kredi postaladın

Yük indi sırtından
Mesele ölüm kalım davası, oldu
Anlamadın
Kim ölmüştü yalandan

Söz vermişti alırken
Aldığı gün unuttu

Bunakmıydı  değil
Hiç utanmadan ertesi gün 
Kapına dayandı
Sandın ki sayğıdan
Yok vallahi

Tek niyeti munafığın
Damğalayıp sıvışmaktı aradan

Yeminleri aklına geldimi
Sen utanıyorsun Allahtan

Ve böylece bitti 

O yüreğini elleriyle bedeninden almak isteyendi

Bir düşündün
Çok çok daha gerileri

Acıdın maraz hayinliklerine
Ne kıskançlıkmış dedin
Allahım nasıl yarattın
Bu kötüleri
İyilikten nasip almamış
Bilmemiş insanlık

Öğretemedin

Herşey maddi değildi
Manen yıkılınca kavradın

Gerçekler masal oldu
Sen madara

Güzel bir hikaye yaşamadın
Gelmiş geçmiş anılar da

Son noktayı  koyarken

Yeni yıl kapına dayandı

Şeytanı çöpe attın

Geride, yalanlarıyla kral olanlar kaldı

Ama sen hep çocuk oldun

Gösterdin çıplakları

Zor olsada, senin için
Tek çare bu yoldaşlık

İlaç bu

Yaz yapıştır

Bu kadar
...