1.
Âdem Baba bilir yaşım
İnsan olmaktır uğraşım
Cennet aladan atılmış
Çığlık çığlığa haykırmış
Nadim olup yakarmışım

M.Mustafa şefaatdaşım
Emin olmuş inanmışım
Sünnetine bağlanmışım
Sancağı şerifin taşımış
Devir aşıp çağlanmışım

2.
Oğuz Kağan’la soydaşım
Nice destanlar yazmışım
Maden dağında kalmışım
Dört yüz senede çoğalmış
Dünyaya hüküm salmışım

Ertuğrul Gazi boydaşım
Söğüt belde yaylamışım
Divanın da el bağlamış
Cenge girip namlar salmış
Canım verip kut almışım

Atatürk’le ben çağdaşım
Dikta değil ben paydaşım
Sana eşim ben gardaşım
Sanma beni bir ağca taş
Vatan da ben vatandaşım

3.
Dedem Korkut’tur bağdaşım
Bayındır Han ağa başım
Dumrul namını salmışım
Azrail’le hem hal olmuş
Ömür almış aylanmışım

4.
Hünkâr’ıma bağlanmışım
Her bir cenge yollanmışım
Hakir görülmüş horlanmış
Hep harlanıp korlanmışım

Fuzuli dedem bilge taşım
Bir ömür eser yazmışım
Şahı sultanı takmamış
Mihnet edip bakmamışım

Seyid Nesimi haldaşım
Sürer yobazla savaşım
Postum çıkarıp atmışım
Hakka ikrarım saymışım

Yemini’m direk can yön taşım
Hak yolunda ozandaşım
Aşkı ateşin de yanmış
Mürteza’yla ağlamışım

Şah Hatayi’mle kandaşım
Çok umutlar bağlamışım
Bey olmuş namlar salmış
Devir dönmüş ağlamışım

Viran-i Babam yoldaşım
Ali yoluna bağlanmışım
Yâd memleket dolaşmış
Şarktan garba ulaşmışım

Pir Sultan’lara candaşım
Zalime baş kaldırmışım
Meydan yerinde asılmış
Yetmemiş parçalanmışım

Kul Himmet Üstat başım
Zindan zindan yatmışım
Zor eylemişler kaçmamış
Ömrüm saklı yaşamışım

5.
Zalim sultanlar görmüşüm
Karabasan olmuş düşüm
Uykular kaçırmış gülüşüm
Asırlarca yanmış döşüm

Türkeli’n de yurtlanmışım
Başım göğe kaldırmışım
Düşman alsa bir tek taşım
Kutlu dağın da ağlamışım

Dost olanla görüşmüşüm
Düşmanlarla güreşmişim
Canlar alıp can vermişim
Özüm yâda vermemişim

Çağlar Abdal dertli başım
Sana benzer gözle kaşım
Etek giymem yoktur taşım
Ben sana canım GARDAŞIM


Mehmet Ali ÇAĞLAR
(Çağlar ABDAL)
Nusaybin / 2014