Ölünceye kadar beklerim seni,
Yok öyle bir dünya, deyip de üzme,
Ömrümün içinde saklarım seni;
Neşeyle kalbime değip de süzme,
Yok öyle bir dünya, deyip de üzme.


Salınıp önümden baygın geçersin,
Can yakan her sözü kasten seçersin,
Sevda libasını tersten biçersin;
Tavrımı derbeder sayıp ta ezme,
Yok öyle bir dünya, deyip de üzme.


Sevmiyor deme ki gönül yakarsın,
Bağrımın içine demir çakasın,
Ben sana yandıkça tavır takarsın;
Karayı üstüne giyip de gezme,
Yok öyle bir dünya, deyip de üzme.


Bir kere sevdim de hemen öleyim,
Senli hislerimle bir an güleyim,
Yâr seni kalbime dilan bileyim;
Çektiğim acıyı duyup ta sezme,
Yok öyle bir dünya, deyip de üzme.


Ben sana alıştım sensiz olmuyor,
Yâdınla gül kokun kalbe dolmuyor,
Şu gönlüm hasretten neşe bulmuyor;
Başını önüne eğip de gezme,
Yok öyle bir dünya, deyip de üzme.


Alptekin Yazar