4
Yorum
1
Beğeni
5,0
Puan
1357
Okunma
Üzgünüm,
Bu yangında çocuk kaldı yüreğim.
Bakiyesi tükenmiş bir aşkın
Şimdi kalkmaz ipoteği.
Yüreğimde açtığın yaranın
Merhemi gözyaşın oldu
Sargısı bedenin.
Üzgünüm,
Zeytinleri de söktüler
Köklerinden.
Betona nikâhladılar toprağı
Şehirde değişti tümden.
Üzgünüm,
Sokak aralarında
Kazan simitleri satılmaz oldu.
İçi taş dolu toplara
‘‘Abi bi şut çek’’ diyen kimse de yok
Üzgünüm ,
İçimde büyütemediğim çocuğu
Bir başına
Sevdaya
Harçlıksız saldım diye…
11.11.2014
İsmail ÇİÇEK
5.0
100% (2)
Cevap Yaz