Sevdiğine söyleyebileceğin
En çok ihtiyaç duyduğun,
En güzel sen le başlayan ben le biten
O meşhur cümleyi
Rafa kaldırmak zorunda kalırsın
Bazen yalnızca onu düşünerek uykuya dalarsın
Bazen se yalnızca onu düşünüp
Bir sağa bir sola dönüp uyuyamazsın
Üşüyüp yorganına daha sıkı sarıldığında mı?
Daha çok özlersin yoksa
Özlediğinde mi üşürsün bilemezsin.

Uyuyamadığında da aklında olan odur
Gözünü açtığında da
Rüyanda gördüğün de odur
Göremediğin de, dedim ya bazen işte
En çok gece olduğunda sesini özlediğinde
Bir adımlık mesafede
Bir telefon etmek kadar yakınında
Acıtmamak için aramazsın
Oysa sesini en son duyduğun an
Geçtikten bir saniye sonra bile içinde
Özlem dolu bir boşluk belirmiştir.

Bir asır içinde taşıyabileceğin onunla dolup taşan,
Hayatının merkezinde bir boşluk
Daha ne kadar kısa bir süre geçti değil mi?
Orada olduğunu bilerek, kendimi
Avutmaya başladığımdan beri
Ruhumu bedelsiz sana tahsis ettiğimden beri
Şimdi yokluğuyla var olmaya çabalıyorum
İlk kez acı denilen şeyden zevk duymuyorum
İlk kez dağılmaktan, bin parçaya bölünmekten
İlk kez memnun değilim,
Kısa cümleler kuracak kadar basitleştirdim,
Sadeleştirdim kendimi, örneğin, seni seviyorum
Seni özlüyorum, seni istiyorum
Bunları söylerken ne kadar bencilim,
Bazen işte.

Sami Arlan..