Evlenene kadar munis bir kedi gibi duruyor.
Evliliğin daha ilk aylarında, tırnaklarını çıkartıyor.
Nişanlıyken anne deyip,sonra istemem kaynana diyor.
Varlığı bir bela, yokluğu ayrı bir dert ah şu kadınlar.

Kimi dırdır eder, kocasının hayatını zehir eder,
Kimi sıkıntıya gelemez, anasının evine gider,
Bazıları da! karı koca mutlu bir ömür sürer.
Varlığı bir bela, yokluğu ayrı bir dert, ah şu kadınlar.

Dedikoduya dalıp, umursamaz, ocakta yemeği unutur.
Komşuya diye çıkar, farketmez akşama kadar oaturur.
Koca işten gelir, aç ve yorgun, yemek yok der somurtur.
Varlığı bir bela, yokluğu ayrı bir dert, ah şu kadınlar.

Yufkadır aslında yürekleri, beklerler sahiplenilmeyi.
Dayanamazlar, kızsalar da, görünce bir demet çiçeği.
Sevildiğini bilince; mutlulukla ışıldar o zaman gözleri.
Varlığı bir bela, yokluğu ayrı bir dert, ah şu kadınlar.

Sözlerimiz latifedir, yermek değil kimseyi amacımız.
Dünyanın kanunu bu, erkek kadın birbirimize muhtacız.
Alınıp gücenmeyin dostlar, bunlar yergi değil, şaka.
Sürçü lisan edip gücendirdiysek ey dostlar affola.