3
Yorum
2
Beğeni
0,0
Puan
1043
Okunma
Yalnızım yine kader.
Sonbaharda yapraklarını savuran ağaç misali.
Sararmış yaprakların , asık suratları gibi.
Yüreğimde buruk bir hüzün , gözyaşlarımda yalnızlık.
Bak yine yağıyor yağmur.
Yine duygu seli gözlerim.
Hayat ki , bana yine yalnızlık.
Yalnızlıksa birleşmiş dört duvardan ibaret.
Yağan yağmur bile bana dert.
Akıyor elem bakışlı gözlerinden bulutun.
Onda bile hep hüzün.
Onda bile yalnızlık.
Gecenin karanlığıdır belki bu
Bedenimde elemle başlayan
Son bulunca çisil çisil yağan bu yağmur.
Doğan ışık belki , belki bu günleri unutturur.
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz