Issız bir misafiri olayım, kalabalık dünyanın,
Soğudukça katılaşmış, uyuşmuş, hissizleşmiş yürekler ev sahibi dursun.
Hakkıyla kırılan ışınların giremediği karanlıklarım, acılarım olsun,
Zehirli aldanışların hazlarından ziyade.
Dermansız dertlerin, taşınmaz yüklerin hamalı olayım,
Nefislerin bekçi durduğu kafeslerde tutsak olmadan.
Kederimden gecelerim kavuşmasın sabaha,
Gaflet uykusunda teslim edenlerden olmadan.
Zaman kül rengine bürünmüş; sisli, dumanlı, habersiz...
Her günbatımın da ruhumun hazin olacak sonunu hatırlayıp,
Ölümün türlü renkleri hüküm sürsün içimde.
Tövbe yüzü görmemiş günahları görmeden kapansın gözlerim,
Vadesini ölümsüz sanan bakışlara el olarak.
Sayısız nimetlerin nefesi sayılmış sahibiyken,
Güneş battığı yerden doğacak, batanların çıkması muammayken ...
Issız bir misafiri olsam, kalabalık dünyanın.
Mine BULUT