2
Yorum
4
Beğeni
5,0
Puan
1395
Okunma
Ah..be… yüreğim, Ah…
Bayılırdın küçükken ,
Gökkuşağının yedi rengine.
Her rengi nasılda katardın.
Kendinde ki sevgine.
Şimdi kaçıyorsun bütün renklerden,
Yanında bir tek siyah kalıyor.
Bütün hüznümü ,bütün matemimi,
Diyorsun ki yalnız o içine alıyor.
Büyüyünce görüyor değil mi insan?
Kendi büyük yürekleri küçük,
Sözüm ona kahramanlara,
Büyük umutlar yüklediğin de,
Devlerin karşısında seni tek başına,
Bırakıp da ardına bakmadan gittiğini.
Seni yapayalnız çaresiz ne acılara ittiğini.
Ah be yüreğim nasıl dinledin sen..
Annemin o masallarını.
En başında söylerdi zaten,
Bir varmış bir yokmuş olan insanlarını.
Blueangel/29.11.2014
5.0
100% (3)
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz