Kuraktı topraklarım.
Yemyeşil bir ormandı umutlarım.
Yağmurlu havaları sevmeyen birinin
Yağmur duasına çıkması gibiydi
Senin için dualarım.
Allah’ta biliyordu ya, yağmurdan korkardım,
Bunca yağmuru sırf bereketli olsun diyerek
Topraklarıma kendim yağdırdım.
Yağmurunda suçu yoktu hani aslında,
Çekerken havalarını parçalı bulutlu ciğerime,
Fırtınalar boranlar altında ıslandım.
Yemyeşil bir orman içindi
Onca fırtınaya katlanışım.
Nereden bilebilirdim ki
Yağmur diye kafama dolu olup yağacağını
Yeşeren filizlerimi bir bir parçalayacağını.
Nereden bilebilirdim ki
Seni yeşerttiğim topraklarımda
Şimdi bir bataklık gülü olacağımı.
Şimdi hangi dostum bana el uzatır?
Keşke yağmasaydı bunca yağmur,
Kurak kalsaydı topraklarım,
Çatlasaydı çatır çatır da,
Çıkmasaydı ağzımdan senin için dualarım.
Şimdi hangi dostum bana acır?
Dualarım oldu bak darağacım.
Kıçlarıyla gülseler hani, ben buna müstehakım..

Cansel Işık/Manyakaşkıngelini