Son nefesinizi ne zaman alıp da veremeyeceksiniz
Son lokmanızı kim bilir nerede kiminle yiyeceksiniz
Anayla evladı hasret bıraktınız daha ne edeceksiniz
Yaşımız daha çok genç deyip de, hemen geçeceksiniz

Biz Anam ile hasreti kalbimize çoktan gömdük
Ellerimizi Mevla’ya açıp yönümüzü kıbleye döndük

Mezarımın başına koymayın dört fitneyi
Ağlatmayın anamdan başka hiç kimseyi
Herkes bilir, bir o hasretti, yılardır bana
Ağlarsa bacılarım, boşa inanmayın onlara

Anam biz hasreti çoktan kalbimize gömdük
Ellerimizi Mevla’ya açtık yönümüzü Kâbe’ye döndük

Bir kürek toprak dahi attırmayın sakın onlara
Tutturmayın salımdan günahları girer mezarıma
Hakları geçmez de veballeri biner belki omuzlarıma
Ağlamayın sakın, okuyup da geçin bu yazdıklarıma

Anayla evladın hasreti kalplere yılardır gömüldü
Cemaat toplandı yönleri çoktan kıbleye dönüldü

Fazla kaynatmayın suyumu, zaten içim yıllarca yandı
Rahmetli bunlar gardaşın dediydi, kalbim ondan kandı
Çocuklarım dahi nüfus kayıtlarına baktı ama zor inandı
Dünya malı için, anayla evlat, yıllarca bir birine hasret kaldı

Anayla evlat hasretlerini yıllardır sustu ve kalbine gömdü
Dost düşman akraba ve hısımların kimi ağladı kimi de güldü

Garip Seyfi yıllarca ağlayıp dertlerini durmadan yazdı
Tutamadı kendini, içindekilerini mısralarına böyle dizdi
Kimileri okudu, kimileri hem okudu hem de yazdıklarıma kızdı
Kızmayın eşim dostum akraba ve hısımlarım;
BU DERT BENİ ÇOK KÖTÜ ÜZDÜ.

SEYFALİ SOYUDURU
KADILI KÖYÜ SARIKAYA YOZGAT
19 KASIM 2014