11
Yorum
18
Beğeni
5,0
Puan
3250
Okunma

Çılgınca çelik çomak oynarken sokaklarda
Buz kesen ayazdan habersiz
Mimicik elleri moralmış
YanaklarI elma kırmızısı bir çocuk
Uzandı sokaga bi hoyrat el
Tutup kolundan sürükledi
Ve direndi çocuk mutluydu
Buz kesen soğuk üşütmüyordu
Ve hayat çelme attı düşürdü çocuğu
Kan revan içinde elma kırmızısı yüzü
Aniden kırmızıya boyandı
O günden sonra çocuk unuttu çocukluğunu
Ve hayatı yaşadı en derinden
Neler görmediki minik yüreği
Buz kütlesi kadar soğuktu artık
Ne güldüğü belli ne ağladığı
Görenler ağız birliği etmişçesine
Hep bir ağzdan dediler bu çocuga deli
Ve çocuk cevap verdi
Sğuktan habersiz yaşadığı günleri geldi aklına
Başını gömdü gövdesine
Sizene akıllıysam akıllı deliysem deli
SEVGİ DEĞİRMENCİOĞLU
cano0606
5.0
100% (16)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.