Uçsuz bucaksız toprak yığını sarar etrafı.
Yeni bir başlangıç görünüyor ufukta.
Yine sen varsın aldığım her solukta.
İçten içe ağlıyor,
Duygu nedir bilmeden..

Dağ başında yalnız yaşar bir çınar ağacı,
Sevgi nedir,dostluk nedir tatmamış,
Nafiledir yaşamaktaki amacı.
Görmüş nice asırları,
Duygu nedir bilmeden..

Özündeki sıcaklık maviyle bütünleşir,
Derin girdaplara ilerlerken,
Bir şeyler paylaşmak için,kuşlarla söyleşir.
Bir tebessüm bekliyor,
Duygu nedir bilmeden..

Sıra dağlar sardı etrafı yokluğunun yanında,
Kafesteki masum kuş misali.
Sevgiyle hasret akıyor sıcacık kanında.
Tutunacak dal ister,
Duygu nedir bilmeden..

Son bakışını yapmıştı gözlerim buğulu camlardan,
Denizdeki martılar kadar özgür kalmıştın.
Ümit kesilmez candan son nefesini almadan.
Sonsuz yolda yalnız ilerliyor,
Duygu nedir bilmeden..

ALİ İHSAN KARABIÇAK