Veda şarkımız neydi
Adını koymuş muyduk
Seni duymalıydım o şarkıda
Gök yüzü bana seslenirken
O şarkıyla cevap vermeliydim
Ve göğe baktığımda yıldızların arasında
Seni görmeliydim

Denizin her dalgasında
O şarkının melodisi dolmalıydı içime
Martıların çığlıkları çığlığım olmalıydı
Yosun kokuları senin kokun gibi sarmalıydı
Suların ateş böcekleri
Müziğin ritmiyle dans edip
Yakamoz akşamlarında seni sormalıydı

Bir ayağım çukurda
Öbürü halen sana adımlıyor
Ve sevdan boğazıma dizildiğinde
Her zaman bir gülümseme var dudaklarımda
O acı ve tatlı gülümseme ki
Beni yaşatır
Son şefkatli okşayışını düşünerek

Bu yol
Uzun ve dertli bir yol
O halde şarkı da efkârlı olmalı
İsyankâr ve güneşe dönük haliyle
Güzelçamlının ölüm sessizliğinde
Zamana yayılıp
Benden sonra da payidar kalmalı

Ve bir sevda ki bunca emeğin sonunda
Yaşayan bir şeyler kalmış yerine koyamadığımız
Taşlarında
Yılların ötesinden bir melodi ne hoştur
Anısıdır iç çekişlerin
Nişanıdır suçlarında
Belki de ıslaklığıdır eski bir öpüşün

Gençlikteki gibi heyecanlı ve kıpır kıpır yüreğim
Ama zamanın esiriyiz
Ne dersek diyelim
O zaman ki beni sonsuzluğa çağıran
Bugünlerde ararsan
Son merdivenlerinde bulacaksın beni
Bir ıslık çalıyor olacağım yalnızlığın yanı başında

Geçmişin umursamaz hatıraları
Ağaçların yeşilinde tükenmeden
Ihlamur çiçekleri kurumadan
Ak dağların berrak suları kesilmeden
Çam kokuları sabaha yayıldığında
Düşünüp halen ölmediğimi
Hatırlat bana hep o şarkıyı

Ondört/Kasım/ikibinondört/Cumagünü
Saat/onbeş/Güzelçamlı
Şiir ve Yorum Mehmet Fikret ÜNALAN