Ben bu yolu yürümeyi bir kere düşündüm.
Karar verdim ve yürüdüm.
Ne var ki yanlış kişi varmış yanımda,
Doğru olarak gördüğüm...
Hata yapmışım.
Artık sen git yoluna.
Neyse ki sana dokunmayışım teselli bana.
Üzülmüyorsun biliyorum.
Nasılsa aşk elinin kiri.
Senin sevgiyi bildiğini sanmışım.
Oysa ki duymakla yetinmişsin.
İnsanları kendin gibi görmekmiş gözlerindeki ateşin sırrı..
Geç fark etmişim.
Ama ne var ki herkes ateşin üstünde hırsla yürümüyormuş.
Hızlı yürüse bile ateşe dalmıyormuş.
Ben mi kaybettim sen mi?
Hiç sordun mu kendine?
Ama doğru ya!
Sen vazgeçilmezsin.
Elbet ben kaybettim.
Çünkü ben senden vazgeçtim.
Üzülüyorum senin adına ellerin için,
Onları hiç temizleyemeyecek olmak çok acı.
Benim de mi lekem var o ellerin üstünde?
Hayır, ben demiştim bu kirden arın benle
Seçim senindi tabii, doğru olanı yaptın.
Ama bak kızıl ateş beyaz ışık saçıyor
Uzaktan görüyorsun gözlerin kamaşıyor.
Bence sen bu şevkle yolu şaşırıyorsun.
Beyaza kanıp kızılda eriyorsun.
Merak etme seni tutmayacağım; arkandan gelmiyorum.
Terbiyemi aldım ben ilk sağdan dönüyorum.
Yol senin, yetişenle devam et
Endişelenme!
Sıkılmayana dek seni terk etmeyecek.