Gözlerini kaçırdın hep gözlerimden

Belliydi söylemek isteyip de söyleyemediklerin vardı

Gözler varken konuşmaya gerek var mı?

...Anladım ben…

Gün boyu gözlerim gözlerini kovaladı,

Saniyelerle yakaladığı zamanlarda

Anladım ben..

Benim gözlerim de konuştu

Yalvardı, bir saat konuşabilsek dedi

Sonra yarım saat olsa dedi,

Sonra on dakikaya da razı oldu

Sen arabaya bindiğinde umutlar tükenmişti

Anladım ben..

Araban hareket ettiğinde Aragon gibi hissettim

Yoksa o mu benim gibi hissetmişti

Yalnız insan merdivendir

Hiçbir yere ulaşmayan

Sürülür yabancı diye

Dayandığı kapılardan

Sonra dizelerin devamı çınladı kulaklarımda

Gözyaşlarım İstanbulun rüzgarıyla soğurken

Yüreğim alev alev yandı

Anladım ben..

Gözlerim gözlerini kovalarken

Yakaladığı o saniyelik zamanda

Anladım ben….

Serpil Tütüncü