Umutla sarılırım hayat denen nesneye
Takatım kesilmiştir bir ömür beklemeye
Gözlerim ufuklarda hep vuslata ermeye
Ne çareki hayalim bomboş askıda kalır.

Su gibi akan ömür dün bu gün yarın diye
Geçti elli bir senem bom boş beklemelerle
Umudumu kaybettim artık gelmez hiç kimse
Hasılat kayıp hayat, yolum askıda kalır.

Yaramı deşiyorum her hoş şiir sözünde
Aslında umut vardır her şiirin özünde
Yanık türküye döner akışır yüreğime
Ne çareki umudum bomboş askıda kalır

Yolları adımlarım bitsin tükensin diye
Sonra sitem ederim yolumun bitmesine
Sitemim yola değil kaderin kendisine
Ağlarım yalvarırım elim askıda kalır.

Hayatımın her anı çıkmaz sokakla dolu
Bu çıkmaz sokaklardan nasıl bulurum onu
Bulurum umuduyla arıyorum da onu
Ne çareki umudum bomboş askıda kalır.

Kader çıkmaz sokağın adını sorma bana
Aramaktan yoruldum ulaşmam zordur ona
Kimbilir kaç çentik attım o tertemiz sayfana
Her bir çentik sur olur, yolum askıda kalır.

Kendimi kaptırmışken "gel" dene türkülere
Meğer hepsi masalmış hepsi birer nafile
İnanmıyorum artık aşk tüten türkülere
Dillenen türkülerle sazım askıda kalır

Aşkın adı gülizar soy adı hazan imiş
Çok sonradan öğrendim meğerse aşk ne imiş
Yaz ayı ortasında bülbülde hazan yermiş
Nihayet hazan yedim elim askıda kalır

Kaderin sillesi bu ne artırır ne şaşar
Her kim olursa olsun her kul kaderin yaşar
Bizimde hissemize ahuzar olmak düşer
Bu duygular içinde elim askıda kalır